DYWERSJA PSYCHOLOGICZNA

Książka Tomasza Formickiego poświęcona dywersji psychologicznej przychodzi we właściwym momencie.

Chaos informacyjny pogłębia się z każdym dniem, poczucie zagubienia informacyjnego staje się dla ludzi chlebem powszednim. Zaczynają wątpić, że przez tę „mgławicę informacyjną, która zamazuje kontury rzeczywistości” – jak trafnie pisze Autor – jest w stanie przebić się jakiekolwiek światło. Książka takie światło wnosi, gdyż pokazuje, że w tym chaosie tkwi wewnętrzna logika.

Autor precyzyjnie ją rekonstruuje, dzięki czemu daje Czytelnikowi do ręki swego rodzaju kompas, który ułatwia nam poruszanie się w infoprzestrzeni. Przede wszystkim ciągle nam przypomina, że nowoczesne środki masowego przekazu mają moc dowolnego wręcz „malowania obrazu rzeczywistości w ludzkich umysłach”. I że w związku z tym musimy pamiętać, że to tylko obrazy, a nie rzeczywistość sama w sobie.

Dotyka to spraw fundamentalnych, gdyż jeszcze kilkadziesiąt lat temu wojna był domeną wyszkolonej armii. Działania zbrojne toczyły się na widocznym gołym okiem terytorium geograficznym. Dzisiaj wojny prowadzone są w ukryciu, a teatrem zmagań stały się nasze umysły. Każdy więc musi podjąć decyzję, czy podejmie swoją własną walkę, czy też odda pole przeciwnikowi. Jedno jest pewne: nie ma możliwości dezercji z tej wojny, o czym dobitnie poucza nas ta książka.  

Nieczęsto zdarza się w kręgu publikacji poświęconych zagadnieniom bezpieczeństwa książka z jednej strony zmuszająca do pewnego wysiłku intelektualnego, a z drugiej skłaniająca do jak najszybszego zapoznania się z treścią kolejnych jej stron. W mym przekonaniu taka okoliczność ma miejsce w przypadku książki Tomasza Formickiego.

Jej autor deklaruje się wprost jako spadkobierca i kontynuator myśli wytyczonej przez prof. Feliksa Konecznego, i w tym też duchu konstruuje on narrację oraz stawia tezy zawarte w swej książce. Nie wszystkim jej odbiorcom tak ukształtowany przekaz musi odpowiadać, ale może w tym kontekście warto posłużyć się bon motem autorstwa jednego z ojców-założycieli politologii – wybitnego amerykańskiego publicysty – Waltera Lippmana: „Gdy wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele”.

Publikacja ta została oparta nie tylko o obszerny materiał źródłowy, o czym świadczy obfitość przytoczonej w niej literatury przedmiotu – dostrzegalnej w spisie bibliograficznym oraz w przypisach, lecz jest ona nade wszystko owocem pasji poznawczej i samodzielnej pracy autora – czego dowodem są trafnie dobrane i wkomponowane w tekst cytaty zaczerpnięte z literatury pięknej i dokumentalnej.

Ma ona jeszcze jedną zaletę, jest nią bogactwo aparatury pojęciowo-badawczej służącej do ogólnej analizy zjawiska dywersji ideologicznej i dekompozycji struktury społecznej jako takiej. Polecam tę brawurowo napisaną książkę. 

Książka Tomasza Formickiego jest niezwykle ważnym kompendium wiedzy o tym, jak bez użycia siły zbrojnej, psychologicznie i informacyjnie podbija się całe kraje i sprowadza do statusu gospodarczo-politycznej neokolonii.

W czasach, kiedy ludzi odrzuca studiowanie opasłych opracowań, ten sposób zaprezentowania ogromnego zagrożenia płynącego ze strony dywersji psychologicznej ma niezwykle znaczenie, gdyż stwarza szansę dotarcia na masową skalę „pod strzechy” polskich domów.

Niniejsze opracowanie jest wezwaniem Polaków do użycia siły logiki i rozumu, które w czasach współczesnych nam wojen informacyjnych są potężnym orężem.